De vrachtwagens 41 t/m 50 werden in 1946 tot autobus verbouwd en werden voorzien van een houten noodcarrosserie van Aviolanda m.u.v. wagen 49, die een stalen carrosserie kreeg van Verheul en als bus 5 in dienst genomen werd.
Vrachtauto 41 werd bus 11, de 42 werd  13, de 43 werd  7, de 44 werd  10, de 45 werd  14, de 46 werd  6, de 47 werd  9, de 48 werd 15, de 49 werd bus 5 en tenslotte vrachtauto 50 werd bus 12,
waardoor de serie 5 t/m 7 en 9 t/m 15 ontstond.
Vijf van de 10 wagens van de 2e toewijzing kregen eveneens een houten noodcarrosserie van Aviolanda
en kwamen onder de nummers 8 en 16 t/m 19 in het bedrijf.
In afwijking van de eerder genoemde en verbouwde wagens, was de 18 van het chassistype OLBD, terwijl de overige alle van het type OWLD waren.
De resterende 5 Bedfords waren weer van het type OLBD en kregen direct een keurige carrosserie van Verheul, en kwamen onder de nummers 20 t/m 24 in het bedrijf, zij werden met vreugde verwelkomd,
want de nood was hoog in de vervoerssector.

Bus 9 werd echter al in 1947 weer terug verbouwd tot vrachtauto, en werd vernummerd in 81.
De overige wagens van de serie 5  t/m 19 werden in de periode 1951-1953 terug verbouwd tot vrachtwagen
en kwamen weer indienst onder de nummers 41 t/m 48, 81 en 97, echter niet in deze volgorde.
Een jaar later volgde de grote vernummeringsactie bij de G.T.W. en werden de Bedfords in de 700-serie genummerd, behalve de 6 en 18, deze wagens waren reeds in 1953 buiten dienst gesteld voor ombouw,
maar kwamen pas in 1954 weer in dienst met resp. de nummers 741 en 776.
Als U goed heeft meegeteld zult U bemerken dat er nog drie bussen over zijn, te weten de 7, 13 en 14.
Deze waren in 1954 nog in het bedrijf als bus en werden ondergebracht met de nummers 681-683.
Lang hebben zij die nummers niet gehad, want de 681 en 683 werden later in het zelfde jaar
alsnog verbouwd tot vrachtauto en kregen de nummers 742 en 744.
De 13 echter onderging hetzelfde lot in 1955 en werd nummer 743.
De 742 t/m 744 werden voorzien van nieuwe chauffeurscabines welke geleverd werden door Carrosseriefabriek “Hoogeveen” te Hoogeveen.
Als laatsten, afgezien van de serie 681-683, werden de Bedford OLBD bussen 20 t/m 24 verbouwd tot vrachtauto, en wel in 1953, daarbij behielden zij na hun ombouw dezelfde nummers, die in 1954 gewijzigd werden in resp. 777 t/m 781.
Al deze genoemde Bedfords werden in de jaren 1959, en voor zover nog aanwezig, in 1961 opnieuw vernummerd, waarna in 1960 de eerste wagens werden afgevoerd.
Na een periode van 20 jaar kwam er aan het veelbewogen leven van de Bedfords
uiteindelijk in 1965 een definitief einde aan.
Het transportbedrijf van de G.T.W. had naast deze 20 Bedfords meerdere wagens in het bedrijf van dit Britse merk, doch ook voor deze voertuigen brak ongeveer in dezelfde periode 1960-1965 het einde aan.

In Deel 3 gaat dit artikel verder met de beschrijving van de Kromhout, Krupp en Ford schoolbussen.

Van een vijftal wagens uit de serie 5 t/m 19, t.w. de 6, 7, 13, 14 en 18 werd de noodcarrosserie in 1948 vervangen door een definitieve opbouw welke geleverd werd door Jongerius te Utrecht, deze wagens werden in 1951 tevens voorzien van een Perkins Dieselmotor.
In datzelfde jaar, 1951, werden ook de meeste noodbussen weer terug verbouwd tot vrachtauto, hetgeen meest in de eigen werkplaats geschiedde.